عبد الواحد الآمدى التميمي ( مترجم : شيخ الإسلامى )

1080

هداية العلم وغرر الحكم ( گفتار امير المؤمنين على ( ع ) ) ( همراه با ترجمه فارسى هداية العلم و غرر الحكم ) ( فارسى )

25 - من داهنك في عيبك عابك في غيبك 8261 . 26 - من أبصر عيب نفسه لم يعب أحدا 8379 . 27 - من بحث عن عيوب النّاس فليبدأ بنفسه 8489 . 28 - من أنكر عيوب النّاس ، و رضيها لنفسه ، فذلك الأحمق 8865 . 29 - من أزرى على غيره بما يأتيه فذلك الأخرق 8866 . 30 - من أشدّ عيوب المرء أن تخفى عليه عيوبه 9290 . 31 - ما يمنع أحدكم أن يلقى أخاه بما يكره من عيبه إلّا مخافة أن يلقاه بمثله قد تصافيتم على حبّ العاجل و رفض الآجل 9675 . ( و غيبت تو را نخواهد نمود و يا اگر كسى عيب تو را گويد از تو دفاع نمايد ) . 25 - هر كه تو را در عيبت مداهنه نمايد ( و در رفع عيوبت بى تفاوت باشد ) تو را در غيابت عيب كند . 26 - هر كه به عيب نفس خود بينا گردد احدى را عيب ننمايد . 27 - هر كه تفتيش عيوب مردم مىكند پس لازم است كه به نفس خود ابتداء كند ( و نخست به عيوب خويش بپردازد اگر عيبى در خود نديد به ديگران بپردازد ) . 28 - هر كه عيب هاى مردم را انكار كند ( و آنها را بد داند ) و براى نفس خود به آنها راضى باشد پس او احمق است . 29 - هر كه بر غير خود به آنچه خود مىكند عيب نمايد پس او احمق و كم عقل است . 30 - از سخت ترين عيب هاى مرد ( و آدمى ) آنست كه بر او عيب هايش پنهان باشد ( و عيوبش را نداند ) . 31 - هيچ يك از شما را منع نمى كند كه برادر خود را به آنچه ناخوش دارد از عيب او ملاقات نمايد مگر از ترس اين كه او نيز او را ملاقات كند به مثل آن ( و او هم عيب شما را بگويد در صورتى كه بايد عيب يكديگر را بگوييد و بدين وسيله